๔ นาฬิกา เสียงระฆังดังจบลง พร้อมกับเสียงพระทำวัตรสวดมนต์ดังขึ้น "โย โส ภะคะวา อะระหัง สัมมา..ฯ"  ตื่นไม่ทันทำวัตรกับพระที่วัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่อีกครั้ง ตลอด ๔ วันที่ผ่านมา ร่างกายถูกใช้เป็นเครื่องจักร ดีที่เป็นเครื่องจักรสำหรับผลิตบุญ ไม่ใช่เครื่องผลิตบาป  บางคนประมาท ร่างกายแข็งแรงดี ใช้ร่างกายอย่างหนัก ในการผลิตบาปด้วยการเที่ยวกลางคืน หามรุ่ง หามค่ำ พอแก่ตัวลงคิดจะทำบุญบ้าง เจ้าเครื่องจักรก็เก่าคร่ำคร่า หากำลังการผลิตไม่เจอ

ละจากเสื่อ จากผ้าห่มได้ ก็ปาเข้าไปตี ๕ พอดี หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ โยม ๆ พากันบุกครัวของวัด ไปช่วยตุ๊ลุงมงคล เจ้าถิ่นผู้แสนใจดี ทำข้าวต้มสำหรับพระอาคันตุกะ และญาติโยม หลาย ๆ คณะที่มาพักที่วัด ช่วงนี้ที่วัดมีอาคันตุกะมาก เนื่องจากอีก ๒ วัน จะมีพิธีหล่อพระพุทธรูป

ฉันเช้าเสร็จพอท้องอุ่น ๆ เถลไถลอีกนิดหน่อย ตุ๊ลุงมงคลที่หายหน้าไปแต่ตอนไหนไม่ทราบ กลับมาพร้อมกับน้ำพริกอ่อง และข้าวเหนียว ใส่ถุงไว้ให้เป็นเสบียงเดินทาง ใครจะทราบว่าข้าวเหนียวน้ำพริกอ่องนี้เอง ที่ทำให้พลขับของเรามีเรี่ยวแรงขับกลับกรุงเทพได้ เพราะเป็นอาหารอย่างเดียวที่เธอได้ทานตลอดเส้นทางในวันนี้

พลขับเจ้าของรถ Civic ของเราป่วยตั้งแต่ก่อนวันมาดัวยฤทธิ์ของสเต๊ปโต คอกคัส ที่แย่คือเธอทานยาไม่ครบโดส เชื้อเลยกลายพันธุ์ และดื้อยา  ดังนั้นใครที่ป่วยต้องทานยาปฏิชีวนะ พึงสังวรให้ดีว่าต้องทานยาให้ครบ ให้หมดที่หมอจ่ายให้ อย่าขี้เกียจ อย่าคิดว่าอาการดีแล้วหยุดยาเองได้ อย่างไรก็ดี ด้วยความ "ใจเพชร" ของเธอ ทำให้สามารถเอาชนะขันธมาร คือความป่วยไข้ของขันธ์ ๕ ที่มาขัดขวางการทำความดีได้ และสามารถร่วมปฏิบัติการบุญครั้งนี้จนจบอย่างน่าอัศจรรย์

เรามาแวะฉันเพลกันที่ร้านค้าแห่งหนึ่งในเขตรอยต่อระหว่างตากกับกำแพงเพชร จากนั้นได้แวะที่กำแพงเพชรเพื่อนสนทนาธรรมกับแม่ชีไน้คนดัง ได้ธรรมะมาพอสมควรทีเดียว

ออกจากกำแพงเพชร คณะบินเดี่ยวไปกับสายลมของเราก็พร้อมจะแยกทาง เป็นสัจธรรมเที่ยงแท้แน่นอนอยู่นั่นเองว่า งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา พบเพื่อพราก จากเพื่อเจอ  Vigo แยกขบวนที่พยุหะคีรี เพื่อมุ่งหน้าไปวัดท่าซุง พระอาจารย์อ๊อดแยกลงแถวอินทร์บุรีเพื่อกลับสำนักที่ลพบุรี

ราว ๆ ๕ โมงเย็น การเดินทางสิ้นสุดลงเมื่อมาถึงวัดใหญ่ชัยมงคล อยุธยา การบินเดี่ยวที่ไปเป็นหมู่ กลับสู่การบินเดี่ยวอย่างแท้จริง ต่างคนต่างมีทางเดิน มีภาระ หน้าที่ การงาน การเดินทางในวัฏสงสารอันยาวไกลของตนเอง แต่เป็นที่แน่นอนว่า การเดินทางของพวกเราครั้งนี้ สำเร็จตามที่มุ่งหมาย คือได้แบ่งปันรอยยิ้ม และความสุขให้กับผู้อื่น และความสุขนั้นได้ย้อนกลับมา ทำให้พวกเรามีความสุขยิ่งนัก

จนกว่าจะพบกันใหม่ ขอให้บุญรักษาครับ

พระเชอร์รี่

"บินเดี่ยว" ตัวจริงเสียงจริง

พระสมเดช

หลวงน้าสมเดช สำนักสงฆ์ถ้ำหมีนอน ระยอง

พระอาจารย์ตือ

หลวงพี่ตือ วัดถ้ำผาแดง กาญจนบุรี

พระสมคิด

พระอาจารย์อ๊อด สำนักสงฆ์ถ้ำเอราวัณ ลพบุรี

พระมหาโอ๊ท

"สายลม" ยิ้มแฉ่งอยู่ขวาสุด

พี่ป๊อด

โยมพี่ป๊อด

โยมหลิน

โยมหลิน

ปุ๋ม

โยมปุ๋ม

ป๋อม

โยมป๋อม

หนุ่ย&วิทย์

โยมหนุ่ย และ โยมวิทย์

 

เอ็นทรี่หน้าจะมาสาดรูปให้ดูกันแบบเต็ม ๆ ครับ


 

Comment

Comment:

Tweet

ใช่แล้วก๊าบคุณคนสวย เอ้ย! คุณคนสวน เพราะหันมาออกกำลังกายทุกวัน แต่ยังต้องทานยาให้ครบคอร์สเลยมีอ่อนแรงไปบ้าง

ขอบคุณมากนะคะที่นึกถึง ๆๆๆๆ

~~~~
พระท่านแอบช่วงชิงพื้นที่มาพูดเรื่องตัวเองนิดหน่อยนะคะ ขอบพระคุณค่ะ แฮ่ แฮ่

#12 By กระแตป่า (58.8.131.16) on 2009-03-15 18:21

คุณกระแตป่า หายป่วยดีแล้วชิมิคะsurprised smile big smile

#11 By คนสวนฯ (124.121.180.228) on 2009-03-12 14:29

กราบเรียนพระมหา ฯ

กระแตป่าสำนึกผิดแล้วค่ะ พรุ่งนี้จริง ๆ ค่ะจะรีบส่งของไปถวายพระมหา ฯ ถึงที่ทีเดียว

ปล. อยากอ่านตอนจบมั่ก ๆ ค่ะ ขอแบบมีเซอร์ไพร้ส์นิด ๆ ตื่นเต้นหน่อย ๆ นะคะ... เอ่อ.. กดดันพระบาปไหมคะนี่ double wink

#10 By กระแตป่า (61.90.15.179) on 2009-03-09 20:48

ขอบคุณนะครับทุกคน เผลอพลาดลบไป ยังพากันมา คอมเม้นท์ไว้ใหม่ สาธุ สาธุ
คุณกระแตป่า กำลังรอ cd ด้วยใจระทึกครับ

#9 By mahaoath on 2009-03-06 05:24

sad smile sad smile

#8 By Shuu Exteen on 2009-03-05 21:07

sad smile
โมทนาอีกรอบแล้วกันครับ Hot!

#7 By นักรบ on 2009-03-05 21:06

มันเป็นเรื่องของสเต็บโตรคอกคัสผู้ใจร้ายต่างหากค่ะท่าน 555

น้ำพริกอ่องช่วยชีวิตไว้จริง ๆ แหละค่ะ ยังมีมะขามหวานและกล้วยน้ำว้าที่ท่านลืมเอาลงอีกค่ะ ก็เลยถูกมือดีจัดการตั้งแต่ยังไม่ออกจากอยุธยาเลยค่ะ sad smile

ปล. ยังไม่ได้ส่ง CD เลยค่ะ พรุ่งนี้แน่ ๆ ค่ะท่าน question

#6 By กระแตป่า (58.8.129.24) on 2009-03-05 21:03

โมทนาด้วยครับconfused smile

#5 By Nerd de Scriptorus on 2009-03-05 20:44

สาธุครับ big smile

#4 By Krai W. on 2009-03-05 20:13

เดอะริง กับ สไปรัล หนูได้อ่านอันที่เป็นการ์ตูน

หลอนได้อีกค่ะหลวงพี่

เรื่อง โทรศัพท์มือถือ อ่านไปก็ลุ้นไป ลุ้นว่าคนเขียนจะมาไม้ไหน

อ่านไปปวดหัวไปด้วยอ่ะ แต่สนุกค่ะ

#3 By NiDA MAilO on 2009-03-05 17:59

big smile sad smile

คอมเ้นต์หาจ้อย

เมื่อวานคอมที่บ้านเป็นอะไรก็ม่ายรู้
อับบล็อกไม่ได้เลย แปลกมากๆครับ
ชาวบ้านชาวช่องเค้าสงสัยว่าทำอะไรอยู่
เพลอไปกด delete เข้า หายหมดเลย ดีนะว่ามีไฟล์ demo อยู่ในเครื่องพอดี เลยพอจะเอามาแปะแทนได้ เกือบไปแล้วเรา

#1 By mahaoath on 2009-03-05 14:56




Recommend