สายลมแห่งปัญญา

๔ นาฬิกา เสียงระฆังดังจบลง พร้อมกับเสียงพระทำวัตรสวดมนต์ดังขึ้น "โย โส ภะคะวา อะระหัง สัมมา..ฯ"  ตื่นไม่ทันทำวัตรกับพระที่วัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่อีกครั้ง ตลอด ๔ วันที่ผ่านมา ร่างกายถูกใช้เป็นเครื่องจักร ดีที่เป็นเครื่องจักรสำหรับผลิตบุญ ไม่ใช่เครื่องผลิตบาป  บางคนประมาท ร่างกายแข็งแรงดี ใช้ร่างกายอย่างหนัก ในการผลิตบาปด้วยการเที่ยวกลางคืน หามรุ่ง หามค่ำ พอแก่ตัวลงคิดจะทำบุญบ้าง เจ้าเครื่องจักรก็เก่าคร่ำคร่า หากำลังการผลิตไม่เจอ

ละจากเสื่อ จากผ้าห่มได้ ก็ปาเข้าไปตี ๕ พอดี หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ โยม ๆ พากันบุกครัวของวัด ไปช่วยตุ๊ลุงมงคล เจ้าถิ่นผู้แสนใจดี ทำข้าวต้มสำหรับพระอาคันตุกะ และญาติโยม หลาย ๆ คณะที่มาพักที่วัด ช่วงนี้ที่วัดมีอาคันตุกะมาก เนื่องจากอีก ๒ วัน จะมีพิธีหล่อพระพุทธรูป

ฉันเช้าเสร็จพอท้องอุ่น ๆ เถลไถลอีกนิดหน่อย ตุ๊ลุงมงคลที่หายหน้าไปแต่ตอนไหนไม่ทราบ กลับมาพร้อมกับน้ำพริกอ่อง และข้าวเหนียว ใส่ถุงไว้ให้เป็นเสบียงเดินทาง ใครจะทราบว่าข้าวเหนียวน้ำพริกอ่องนี้เอง ที่ทำให้พลขับของเรามีเรี่ยวแรงขับกลับกรุงเทพได้ เพราะเป็นอาหารอย่างเดียวที่เธอได้ทานตลอดเส้นทางในวันนี้

พลขับเจ้าของรถ Civic ของเราป่วยตั้งแต่ก่อนวันมาดัวยฤทธิ์ของสเต๊ปโต คอกคัส ที่แย่คือเธอทานยาไม่ครบโดส เชื้อเลยกลายพันธุ์ และดื้อยา  ดังนั้นใครที่ป่วยต้องทานยาปฏิชีวนะ พึงสังวรให้ดีว่าต้องทานยาให้ครบ ให้หมดที่หมอจ่ายให้ อย่าขี้เกียจ อย่าคิดว่าอาการดีแล้วหยุดยาเองได้ อย่างไรก็ดี ด้วยความ "ใจเพชร" ของเธอ ทำให้สามารถเอาชนะขันธมาร คือความป่วยไข้ของขันธ์ ๕ ที่มาขัดขวางการทำความดีได้ และสามารถร่วมปฏิบัติการบุญครั้งนี้จนจบอย่างน่าอัศจรรย์

เรามาแวะฉันเพลกันที่ร้านค้าแห่งหนึ่งในเขตรอยต่อระหว่างตากกับกำแพงเพชร จากนั้นได้แวะที่กำแพงเพชรเพื่อนสนทนาธรรมกับแม่ชีไน้คนดัง ได้ธรรมะมาพอสมควรทีเดียว

ออกจากกำแพงเพชร คณะบินเดี่ยวไปกับสายลมของเราก็พร้อมจะแยกทาง เป็นสัจธรรมเที่ยงแท้แน่นอนอยู่นั่นเองว่า งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา พบเพื่อพราก จากเพื่อเจอ  Vigo แยกขบวนที่พยุหะคีรี เพื่อมุ่งหน้าไปวัดท่าซุง พระอาจารย์อ๊อดแยกลงแถวอินทร์บุรีเพื่อกลับสำนักที่ลพบุรี

ราว ๆ ๕ โมงเย็น การเดินทางสิ้นสุดลงเมื่อมาถึงวัดใหญ่ชัยมงคล อยุธยา การบินเดี่ยวที่ไปเป็นหมู่ กลับสู่การบินเดี่ยวอย่างแท้จริง ต่างคนต่างมีทางเดิน มีภาระ หน้าที่ การงาน การเดินทางในวัฏสงสารอันยาวไกลของตนเอง แต่เป็นที่แน่นอนว่า การเดินทางของพวกเราครั้งนี้ สำเร็จตามที่มุ่งหมาย คือได้แบ่งปันรอยยิ้ม และความสุขให้กับผู้อื่น และความสุขนั้นได้ย้อนกลับมา ทำให้พวกเรามีความสุขยิ่งนัก

จนกว่าจะพบกันใหม่ ขอให้บุญรักษาครับ

"บินเดี่ยว" ตัวจริงเสียงจริง

หลวงน้าสมเดช สำนักสงฆ์ถ้ำหมีนอน ระยอง

หลวงพี่ตือ วัดถ้ำผาแดง กาญจนบุรี

พระอาจารย์อ๊อด สำนักสงฆ์ถ้ำเอราวัณ ลพบุรี

"สายลม" ยิ้มแฉ่งอยู่ขวาสุด

โยมพี่ป๊อด

โยมปุ๋ม

โยมป๋อม

โยมหนุ่ย และ โยมวิทย์

เอ็นทรี่หน้าจะมาสาดรูปให้ดูกันแบบเต็ม ๆ ครับ