สายลมแห่งปัญญา

เช้ามืดตื่นขึ้นมาตอนตีสี เพราะที่วัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่นั้นสวดมนต์ทำวัตรเช้ากัน ไม่ได้ลงไปสวดกับท่านเพราะความเมื่อยล้าจากการเดินทาง ( บวกกับความเสียดายผ้าห่ม ) อากาศกำลังสบาย ๆ พลิกไปพลิกมา จนตี ๕ จึงลุกขึ้นมาทำธุระส่วนตัว เตรียมออกเดินทางเวลา ๖ โมงเช้า

แค่เปิดประตูวิหารที่เราพักกันเท่านั้น สายลมหนาวก็ทักทายเราซะขนลุก ขนชัน ในใจคิดว่าทริปนี้คงหนาวสมอยากแน ๆ  นี่ถ้าเราไม่มีที่พัก หรือที่ภาษาพระเรียกว่า เสนาสนะ แล้วละก็ เมื่อคืนคงนอนกันได้ไม่เต็มตื่น ต้องอนุโมทนาสาธุ กับผู้ที่สร้างที่พักถวายวัดไว้ให้ได้ใช้สอยกัน การทำทานด้วยการสร้างวิหาร เสนาสนะ อย่างนี้เรีียกว่า วิหารทาน เป็นทานที่ให้ผลยืนยาวมาก  ๆ  สมมติว่าสร้างกุฏิถวายพระ ๑ หลัง แล้วกุฏิสามารถใช้การได้ ๑๐๐ ปี บุญของผู้ถวายย่อมเกิดขึ้นทุกครั้งที่มีผู้มาใช้สอย ยิ่งฟลุ๊ก ๆ พระท่านมาปฏิบัติ แล้วเกิดได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในกุฏิที่ถวายไว้ล่ะก็ ส้มหล่นเลยครับ ไม่ได้หล่นลูกเดียวด้วย หล่นทั้งสวนเลยทีเดียว

เราออกเดินทางไปเรื่อย ๆ ผ่านอำเภอดอยเต่า เข้าอำเภอฮอด แวะพักฉันเช้า และทานอาหารเช้ากันที่ อุทยานแห่งชาติออบหลวง โยมที่เคยมาคิดว่ามีร้านอาหาร ก็มีจริง แต่ยังไม่เปิด ดีว่าได้ถั่วต้มจากอยุธยา และขนมปังแยม เป็นอาหารเช้า หลังทำภัตตกิจแล้ว ยังพอมีเวลาเหลือ เราเข้าไปชมธรรมชาติที่ในอุทยานกันได้พักใหญ่ ๆ จึงออกเดินทางต่อ

หลังจากผ่านโค้งไม่รู้กี่โค้งต่อกี่โค้ง เราก็ลุมาถึงแม่สะเรียง อำเภอเล็ก ๆ ท่ามกลางขุนเขาแห่งแม่ฮ่องสอน เวลาก็ล่วงเลยมาใกล้จะเพลพอดี เราแวะซื้ออาหารกันในอำเภอ ต้องแอบกระซิบเบา ๆ ว่า ข้าวซอย ไส้อั่ว หมูทุบ อร่อยมาก ๆ 

ซื้อเสร็จเราเข้าวัดจอมทอง ที่ที่จะเป็นศูนย์บัญชาการของเราตลอดระยะเวลาที่อยู่ที่นี่ ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากตุ๊ลุงสุพล เลขานุการเจ้าคณะอำเภอแม่สะเรียง / สบเมย ซึ่งเป็นผู้ประสานงานกับ ต.ช.ด. และ พ่อหลวงหมู่บ้านต่าง ๆ เรียกว่าเคลียร์ทางไว้ให้เราทั้งหมด ตุ๊ลุงใจดีมาก ๆ ก่อนบวชท่านเคยเป็น ต.ช.ด. มาก่อน ดังนั้นเรื่องความชำนาญพื้นที่ไม่ต้องห่วง ดอยไหนอด ดอยไหนจน ท่านรู้หมด  นอกจากเสบียงกรังของเราแล้ว ตุ๊ลุงท่านยังเตรียมปลาสาละวินไว้คอยท่าอีกด้วย

อิ่มดีมีกำลัง ก็ถึงเวลาปฏิบัติการ เป้าหมายแรกคือ บ้านแม่ต๊อบเหนือ ไม่ไกลจากแม่สะเรียงเท่าไร ที่บ้านแม่ต๊อบนี้เอง เราได้ทำบุญใหญ่ คือถวายพระพุทธรูปไว้เป็นพระประธานบนที่พักสงฆ์บ้านแม่ต๊อบเหนือ ได้เลี้ยงดูชาวเขาด้วยก๋วยเตี๋ยวเลิศรส และได้บริจาคสิ่งของจำนวนหนึ่งด้วย  หมู่บ้านนี้จัดเป็นการอุ่นเครื่องชิมลางก่อน เพราะยังไม่กันดารมากนัก เรียกว่ายังพอมีถนนคอนกรีตกับเขาบ้างเหมือนกัน

สมควรแก่เวลา เราเดินทางกลับ แวะที่ศูนย์ศิลปาชีพให้โยม ๆ ได้เลือกอุดหนุนผลิตภัณฑ์ และยังใช้เป็นที่ประชุมวางแผนงานวันรุ่งขึ้นอีกด้วย เวลาผ่านไปแผล๊บเดียวเย็นซะแล้ว จึงเดินทางกลับวัดจอมทอง

หลังจากที่พระและโยม จัดของเข้าที่พักเรียบร้อย ตุ๊ลุงจัดกุฏิรับรองสองชั้นอย่างดีไว้ให้ แต่ด้วยความชอบส่วนตัว จึงขอปลีกวิเวก ไปกางเต้นท์บนยอดเขาที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ จากจุดนั้นเราสามารถมองเห็นตัวเมืองแม่สะเรียงทั้งหมดได้เต็มตา

พระอาทิตย์ดวงกลมโต ลาลับยอดเขาไป ความมืดยังนำมาซึ่งความงดงาม เงยหน้าขึ้นไปบนฟ้า แสงดาวพราวพร่าง ครั้นมองลงล่าง แสงจากในเมืองแม่สะเรียงก็ระยิบระยับ พรุ่งนี้แล้วซินะ ที่พวกเราจะได้ไปสู่้เป้าหมายหลักของเรา หมู่บ้านโตแฮ

บุญรักษาครับ

ดูรูปดีกว่า ( อาจจะโหลดนานหน่อย )

แวะพักฉันเช้าที่ออบหลวง ภาพโดย The P⁺om

ถวายพระพุทธรูปที่แม่ต๊อบเหนือ ( พระรูปที่ ๒ จากขวา คือ ตุ๊ลุงสุพล )

ภาพโดย The P⁺om

ที่พักของพระสงฆ์ที่แม่ต๊อบเหนือ ภาพโดย The P⁺om

เด็ก ๆ อร่อยกับก๋วยเตี๋ยว ภาพโดย The P⁺om/ Dhammasarokikku

ประชุมที่ศูนย์ศิลปาชีพ ภาพโดย The P⁺om

พระพุทธรูปบนยอดเขาวัดจอมทอง

มองลงไปเห็นเมืองแม่สะเรียง

ที่พักคืนนี้ ภาพโดย The P⁺om

ดูแผนที่กันหน่อย วันต่อ ๆ ไป มีแผนที่ใน google แค่ครึ่งทาง ที่เหลือ ตกสำรวจ !!

    คลิ๊กที่แผนที่เพื่อดูขนาดใหญ่ใน maps.google.com