สายลมแห่งปัญญา

ว่าด้วยเรื่องของกรรมฝ่ายชั่วแล้ว ไม่มีอะไรเกินกว่าอนันตริยกรรม ๕ ประการ เป็นกรรมที่หนักจริง ๆ ผู้ที่ทำ ต้องตกนรกอเวจี รับความทุกข์ยากลำบากอย่างแสนสาหัสเป็นเวลานาน ในชาติที่ทำกรรมหนัก ไม่มีสิทธิ์ได้ไปสวรรค์ ไม่มีสิทธิ์นิพพาน

กรรมทั้ง ๕ ได้แก่ มาตุฆาต ฆ่ามารดา ปิตุฆาต ฆ่าบิดา อรหันตฆาต ฆ่าพระอรหันต์ โลหิตุปปาท ทำให้พระพุทธเจ้าห้อเลือด และข้อสุดท้ายคือ สังฆเภท ทำให้สงฆ์แตกแยกกัน

ในเรื่องราวของพระพุทธประวัติมีแสดงไว้หลาย ๆ เรื่อง หลาย ๆ คน ที่ประกอบกรรมหนัก
พระเจ้าอชาตศัตรู ปลงพระชนม์พระเจ้าพิมพิสาร พระราชบิดา แม้จะสำนึกผิด แล้วหันมาเร่งสร้างกรรมดี สร้างบุญใหญ่ในพระพุทธศาสนา คือ ทรงเป็นองค์ประธานฝ่ายคฤหัสถ์อัปถัมภ์การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ ๑ แต่ก็ไม่พ้นต้องรับกรรม 

พระเทวทัต ปองร้ายพระพุทธเจ้าหลายครั้ง ครั้งหนึ่งได้กลิ้งหินก้อนใหญ่ลงมาจากยอดเขา หมายจะปลงพระชนม์พระพุทธเจ้า แต่ก็ได้แค่ทำให้พระองค์ได้รับบาดเจ็บเพียงแค่ห้อพระโลหิตเท่านั้น นอกจากนั้นยังทำสังฆเภท คือ ทำให้สงฆ์แตกกันดัวย

เรื่องมีอยู่ว่า พระเทวทัต ต้องการเป็นใหญ่ปกครองพุทธบริษัททั้งหมด ได้ประกอบกรรมชั่วหลายประการ จนตัวเองเสื่อมจากฌาน หมดฤทธิ์เดช แต่ก็ยังไม่วาย ทำเป็นเคร่ง ทูลขอพระพุทธเจ้าให้ทรงบัญญัติศีล ๕ เรื่อง เช่น ห้ามภิกษุฉันเนื้อสัตว์ ห้ามเข้าบ้านต้องอยู่แต่ป่า อย่างนี้เป็นต้น

พระพุทธองค์ไม่ทรงบัญญัติตามที่ขอ พระเทวทัตที่คาดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นอย่างนี้ได้ทีป่าวประกาศว่าพระศาสดาไม่เคร่ง มักมาก ฯลฯ นำพาบริษัทจำนวนหนึ่งที่หลงเชื่อ แยกออกไปตั้งหมู่ใหม่ แต่หลังจากนั้นได้ไม่นาน พระสารีบุตร ได้ไปแสดงธรรม แนะนำภิกษุที่หลงผิดเหล่านั้นกลับมา

ส่วนพระเทวทัต สำนึกผิด แต่ก็สายไปแล้ว ถูกธรณีสูบ ลงไปอยู่ในนรกอเวจีอันร้อนระอุ มีหลาวเหล็กไฟ ใหญ่เท่าลำตาล แทงหลังทะลุหน้า หน้าทะลุหลัง ซ้ายทะลุขวา ขวาทะลุซ้าย บนทะลุล่าง ล่างทะลุบน อย่างนี้เป็นเวลานานแสนนาน

เรื่องของการทำสังฆเภทให้หมูคณะแตกกันยังมีอีกหลายครั้ง หลายคราว คราวที่ดัง ๆ หน่อยก็อย่างเช่น พระภิกษุชาวโกสัมพีทะเลาะกัน ดังจนท่าน Dhammasarokikku ได้นำมาเป็น entry อย่างละเอียดถี่ถ้วน ลองไปอ่านกันดูได้ที่นี่ สรุปคร่าว ๆ คือ ฝ่ายหนึ่งรู้ว่าผิดแล้วก็ไม่รับผิด อีกฝ่ายหนึ่งก็ตรงติ๊กลงโทษอีกฝ่ายโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา

พระพุทธองค์ทรงสอนไว้ในเรื่องของความสามัคคีไว้ โดยเฉพาะการแตกกันเองของหมู่คณะใด ๆ ก็ตาม ว่าเกิดจากเหตุ ๒ ประการ คือ ความเห็นไม่ตรงกัน กับ การประพฤติปฏิบัติที่แตกต่างกัน 

สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้กำลังวุ่นวายเพราะการแตกสามัคคีนี่เอง ถ้าถามว่าใครเป็นต้นเหตุ พันธมิตร หรือ รัฐบาล มองด้วยธรรมอย่างเป็นกลาง ๆ ไม่เข้าข้างใครแล้วละก็ คงต้องตอบว่า ทั้งสองฝ่ายมีส่วนด้วยกันทั้งนั้น ต่างฝ่าย ต่างก็มีความเห็นว่าตัวเองทำไปเพื่อประเทศชาติ ต้องการให้ประเทศชาติดีขึ้น ลองมองไปรอบ ๆ บ้านเราดูครับ

ดูว่าเศรษฐกิจโลกเป็นอย่างไรบ้าง ย่ำแย่กันแค่ไหน การล่มสลายทางเศรษฐกิจเพราะนโยบายปลาใหญ่กินปลาเล็ก มือใครยาว สาวได้สาวเอา หรือที่เรียกเพราะ ๆ ทางวิชาเศรษฐศาสตร์ว่าทุนนิยม หรือเสรีนิยม กำลังส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง แต่ในบ้านเรากันเองกลับมามัวทะเลาะกันอยู่อย่างนี้  

คราวที่ภิกษุชาวโกสัมพีแตกกันก็แบบเดียวกัน ต่างฝ่ายต่างยึดมั่นในความเห็นเรื่องของพระวินัย ว่าตัวเองถูก ไม่ฟังแม้แต่คำสอนของพระศาสดา แล้วเป็นอย่างไร อดข้าวกันเกือบทั้งพรรษาเพราะชาวบ้านระอาที่ทะเลาะกันไม่ใส่บาตรให้ฉัน จนทนอดไม่ไหวนั่นเองจึงสำนึกได้กลับมาสามัคคีกัน

พันธมิตร กับ รัฐบาล ต่างฝ่ายต่างยึดมั่นในความเห็นของตนว่าถูกต้อง ไม่ฟังแม้พระราชดำรัสของในหลวงที่ทรงให้รู้รักสามัคคี ดูไปดูมาก็คล้าย ๆ กัน ต่างแต่คราวนี้ คนที่จะอดข้าวไม่ได้มีแค่ฝ่ายที่ทะเลาะกันเท่านั้น คงต้องอดกันทั้งประเทศก่อน จึงจะสำนึกได้

บุญรักษาครับ