สายลมแห่งปัญญา

ว่าด้วยเรื่องการรับน้องใหม่ เห็นแว่บ ๆ ในหนังสือพิมพ์ ว่ามีการรับน้องอย่างพิศดารเต็มที คือ ใช้ไฟจากสีสเปรย์เผาหลังรุ่นน้อง เห็นแล้วก็อดคิดถึงตอนที่เรียน ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ฯ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไม่ได้

ม.เกษตร นี่ขึ้นชื่อเรื่องการรับน้องโหด แต่ก็ไม่มีอะไรที่รุนแรง และไร้เหตุผล อย่างนี้ครับ จำได้ว่า เข้าปี ๑ ใหม่ ๆ พี่ว้ากเกอร์ ชื่อพี่หยี่ หัวหน้าว้ากเกอร์ เป็นชาวภูเก็ต ถามว่า "ใครไม่พอใจบ้าง" ยกมืออยู่คนเดียวเลยครับ นึกว่าโดนเล่นแน่เลย แต่ผิดคาดครับ พี่หยี่ เรียกออกจากแถว มานั่งคุยกันซักพัก ก็ให้กลับเข้าแถวตามเดิม แล้วก็ร่วมกิจกรรมประชุมเชียร์ต่อ จนกระทั่งจบกิจกรรมทั้งหมดที่ต่างจังหวัด พี่ ๆ ว้ากเกอร์พาเข้าห้องเปิดใจ ทั้งพี่ ทั้งน้อง ต่างคนต่างร้องไห้ ไปตาม ๆ กัน เมื่อได้รู้ความในใจของพี่ ๆ ว่า ทำทุกอย่าง ยอมให้น้อง ๆ เกลียด ก็เพราะว่าหวังดี อยากให้น้อง ๆ ได้สามัคคีกัน  เล่าเฉย ๆ ไม่ได้อารมณ์ครับ ต้องไปอยู่ในบรรยากาศเอง ถึงจะรู้

พอขึ้นปี ๓ เป็นปีที่ต้องจัดรับน้องเองบ้าง ยิ่งซึ้งครับ ว่ายากเย็น และเหนื่อยแค่ไหน น้อง ๆ โดนว้าก ว่าเหนื่อยว่าเครียด แต่ พี่ ๆ ว้ากเกอร์ทั้งเหนื่อย ทั้งเครียดกว่าหลายเท่า ทุกอย่างที่ทำ ทุกคำที่พูด มีการวางแผนล่วงหน้า เชื่อไหมครับ ว่าวางแผนกันเป็นวินาที  ไม่ใช่แค่ว่าวันนี้จะพูด จะทำอะไร แต่ ว่าวางแผนขนาดวินาทีนี้จะทำอะไร   ในการวางแผน เราใช้ระบบ SOTUS เป็นหลัก คือ มีการรับน้องที่มหาวิทยาลัย ๕ ครั้ง จึงตกลงกันว่า ครั้งแรก คือ S = Seniority ครั้ง ๒ เน้น O = Order ครั้งที่ ๓ เน้น T = Tradition ครั้งที่ ๔ เน้น U = Unity และครั้งสุดท้าย ต้องสามารถเรียก S = Spirit จากน้อง ๆ ให้ได้ นอกจากนั้นยังมีกฎข้อห้ามที่ห้ามกันเองหลายอย่าง เช่น ห้ามว้ากเกอร์เข้าใกล้ตัวน้อง ๆ เกิน ๑ ช่วงแขน ห้ามถูกตัวน้อง ฯลฯ

หลังจากรับน้องที่มหาวิทยาลัยแล้ว มีกิจกรรมรับน้องต่อที่ต่างจังหวัด แน่นอนครับ เมื่อน้อง ๆ " ชิงธง " ได้แล้ว
การว้ากก็จบหมดสิ้นลง ได้พาน้อง ๆ เข้าห้องเปิดใจ รู้สึกดีมาก ๆ เหมือนกับ สมัยเป็นน้องเลย

กาลเวลาเปลี่ยนไป สังคมเปลี่ยนไป ระบบ SOTUS และการว้าก ที่ใช้จิตวิทยาพื้นฐานว่า " ศัตรูจากภายนอก ทำให้คนในสังคมสามัคคี " มาทำกิจกรรมรับน้อง คงต้องเปลี่ยน หรือเลิกไป

 แต่ก็แอบคิดไม่ได้ว่า เมื่อไรจะมี " ศัตรูจากภายนอก มาทำให้สังคมไทยสามัคคี" ซะที
.....

ทีนี้ มาดูกันในภาคธรรมะบ้าง
เรื่องของความสามัคคี พระศาสดาเราทรงสรรเสริญว่า "นำมาซึ่งความสุขแก่หมู่คณะ" ( สุโข สังฆัสสะ สามัคคี ) ถ้าจะมานั่งรอให้มีศัตรูภายนอก เข้ามาทำให้เราสามัคคี เลิก "กัด" กัน ละก็ คงจะไม่เข้าท่า

ต้องอาศัยวิธีของพระศาสดา ที่เรียกว่า อปริหานิยธรรม ๗ ประการ หมู่คณะใดก็ตาม ประกอบพร้อมด้วยธรรม
ทั้ง ๗ ข้อนี้ รับรองได้ว่าจะไม่มีการเสื่อม แม้จะมีศัตรูจากภายนอก ที่ร้ายกาจขนาดไหนก็ตาม ก็ไม่อาจทำอันตรายใด ๆ กับหมู่คณะนั้น ๆ ได้

๑. หมั่นประชุมกันเป็นนิตย์
๒. เมื่อประชุมให้พร้อมเพรียงกัน และช่วยทำกิจของหมู่คณะ
๓. ไม่บัญญัติสิ่งที่พระพุทธเจ้าไม่ทรงบัญญัติไว้ และไม่เพิกถอนสิ่งที่ทรงบัญญัติไว้แล้ว
๔. เคารพและเชื่อฟังผู้เป็นประธาน
๕. ไม่ลุแก่อำนาจความอยากที่เกิดขึ้น
๖. ยินดีในเสนาสนะป่า
๗. ตั้งใจอยู่ว่า เพื่อนภิกษุสามเณรผู้มีศีล ที่ยังไม่มาสู่อาวาส ขอให้มา ที่มาแล้วขอให้อยู่เป็นสุข

ธรรมะของพระพุทธองค์เป็นอกาลิโก ไม่จำกัดกาลครับ นำมาปรับใช้กับบ้านเมืองของเราได้ ลองคิดกันดูครับ
สาธุ บุญรักษาครับ

เพิ่มเติม วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๒

เห็นมีนักศึกษามาแสดงความเห็นกันด้วย แสดงว่าเข้ามาอ่านกันแล้ว ไม่อยากให้พลาด อีก ๒ ตอน ที่เกี่ยวข้อง ตามไปอ่านให้หมดนะครับ

1. SOTUS 2 
2. SOTUS กับวงการผ้าเหลือง