ธรรมะชนะเด็กแว้น
posted on 27 Aug 2008 13:21 by dhamweb in dhamma
ได้รับคำถาม ธรรมะ
ที่จะแก้ปัญหาวัยรุ่นที่ชอบซิ่งรถมอเตอร์ไซค์ ถามสั้น ๆ แค่นี้เท่านั้นเอง
แต่ผู้ถูกถามถึงกับอึ้งไปเลย หลังจากอึ้งซักพัก เริ่มทบทวนธรรมต่าง ๆ
ที่ได้ศึกษามา ปรากฏว่า ธรรมทุกข้อของพระศาสดา สามารถนำมาใช้ได้หมด
ตั้งแต่พื้นฐาน อย่างเรื่องของทานนถึง เรื่องมรรค ผล นิพพาน
เริ่มจาก ทาน หรือการให้ก่อน เป็นอันดับแรก เนื่องจากพระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ว่า การทำบุญนั้น สิ่งที่ทำให้เกิดบุญได้ มี ๓ ประการ คือ ทาน ศีล และ ภาวนา ทาน จึงเป็นเบื้องต้น เป็นพื้นฐาน แล้วการให้มาเกี่ยวอะไรกับเด็กแว้น ละ ทานหรื่อการให้นั้นแบ่งได้อีก เป็น ๓ อย่าง คือ อามิสทาน การให้สิ่งของ ธรรมทาน การให้ธรรมะ และ อภัยทาน การให้อภัย อภัยทาน นี่เอง ที่จะแก้แว้นได้ อาการชอบซิ่งของเด็กแว้นทั้งหลายเกิดจากการไม่ยอมกัน เช่น ไม่ยอมถ้าคนอื่นท้า ไม่ยอมถ้าคนอื่นเร็วกว่า หรือ ไม่ยอมถ้าต้องเสียหน้า ถ้ารู้จักขับขี่รถด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วย อภัยทาน แล้วละก็ จะท้า ก็อภัย จะช้ากว่า ก็อภัย จะเสียหน้า ก็อภัย ขับขี่ไปเรื่อย ๆ สบาย ๆ หายแว้นได้
ศีล ก็ แก้แว้นได้ ถ้าเด็กแว้นมีศีล ขอแค่ ศีล ๕ ก็พอแล้ว ถ้าตั้งใจรักษาศีล ๕ ทำให้ไม่เบียดเบียนกัน ศีลข้อแรกห้ามฆ่าสัตว์ ฃับขี่รถด้วยความระมัดระวังเกรงว่าจะเกิดอันตรายกับชีวิตคน และสัตว์ อื่น ห้ามเอาของที่เจ้าของเขาไม่ให้ ก็ไม่ไปพนันขันต่อ ชิงรถ ชิงรา ชิงเงินรางวัล เพราะรู้อยู่ เต็มอกว่า ถ้าเราชนะ เจ้าของเขาก็ไม่เต็มใจให้ ห้ามประพฤติผิดในกามไม่พนันชิงสาวก๊อย ไม่มั่วเพศ ไม่ทำซิ่งอวดสาว ห้ามพูดปด รวมไปถึง หยาบคาย ส่อเสียด เพ้อเจ้อ ไม่โกหกที่บ้านแล้วว่าไปธุระ แต่จริง ๆ ไปแว้น ไม่ไปท้าทายกันจนเป็นเรื่องเป็นราว ห้ามดื่มสุราเมรัย ของมึนเมา ข้อนี้ได้มาก ๆ ยิ่งแว้นตอนเมา ๆ ยิ่งอันตราย แล้วไปแว้นกัน ส่วนใหญ่ก็เมาด้วยทั้งนั้น การไม่เมายังทำให้มีสติยั้งคิด มี หิริ ละอายชั่ว โอตตัปปะ กลัวบาป
ส่วนสุดท้าย ภาวนา อันประกอบด้วย สมาธิ และ ปัญญา แทบไม่ต้องกล่าวถึง เพราะถ้าถึงขั้น กลับใจมาฝึกสมาธิ และเจริญปัญญา แล้วละก็ เลิกแว้นแล้วละครับ
พระธรรมของพระศาสดานั้น น่าทึ่งมาก ๆ เรียกว่าตอบปัญหา แก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง ถ้าใส่ใจศึกษา และปฏิบัติตาม ดังนั้นเรื่องว่าจะเอาธรรมอะไรชนะเด็กแว้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำคัญที่จะเอาธรรมะให้พวกเขาอย่างไร มากกว่าครับ ฝากไว้เป็นการบ้านแล้วกัน
บุญรักษาครับ
เริ่มจาก ทาน หรือการให้ก่อน เป็นอันดับแรก เนื่องจากพระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ว่า การทำบุญนั้น สิ่งที่ทำให้เกิดบุญได้ มี ๓ ประการ คือ ทาน ศีล และ ภาวนา ทาน จึงเป็นเบื้องต้น เป็นพื้นฐาน แล้วการให้มาเกี่ยวอะไรกับเด็กแว้น ละ ทานหรื่อการให้นั้นแบ่งได้อีก เป็น ๓ อย่าง คือ อามิสทาน การให้สิ่งของ ธรรมทาน การให้ธรรมะ และ อภัยทาน การให้อภัย อภัยทาน นี่เอง ที่จะแก้แว้นได้ อาการชอบซิ่งของเด็กแว้นทั้งหลายเกิดจากการไม่ยอมกัน เช่น ไม่ยอมถ้าคนอื่นท้า ไม่ยอมถ้าคนอื่นเร็วกว่า หรือ ไม่ยอมถ้าต้องเสียหน้า ถ้ารู้จักขับขี่รถด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วย อภัยทาน แล้วละก็ จะท้า ก็อภัย จะช้ากว่า ก็อภัย จะเสียหน้า ก็อภัย ขับขี่ไปเรื่อย ๆ สบาย ๆ หายแว้นได้
ศีล ก็ แก้แว้นได้ ถ้าเด็กแว้นมีศีล ขอแค่ ศีล ๕ ก็พอแล้ว ถ้าตั้งใจรักษาศีล ๕ ทำให้ไม่เบียดเบียนกัน ศีลข้อแรกห้ามฆ่าสัตว์ ฃับขี่รถด้วยความระมัดระวังเกรงว่าจะเกิดอันตรายกับชีวิตคน และสัตว์ อื่น ห้ามเอาของที่เจ้าของเขาไม่ให้ ก็ไม่ไปพนันขันต่อ ชิงรถ ชิงรา ชิงเงินรางวัล เพราะรู้อยู่ เต็มอกว่า ถ้าเราชนะ เจ้าของเขาก็ไม่เต็มใจให้ ห้ามประพฤติผิดในกามไม่พนันชิงสาวก๊อย ไม่มั่วเพศ ไม่ทำซิ่งอวดสาว ห้ามพูดปด รวมไปถึง หยาบคาย ส่อเสียด เพ้อเจ้อ ไม่โกหกที่บ้านแล้วว่าไปธุระ แต่จริง ๆ ไปแว้น ไม่ไปท้าทายกันจนเป็นเรื่องเป็นราว ห้ามดื่มสุราเมรัย ของมึนเมา ข้อนี้ได้มาก ๆ ยิ่งแว้นตอนเมา ๆ ยิ่งอันตราย แล้วไปแว้นกัน ส่วนใหญ่ก็เมาด้วยทั้งนั้น การไม่เมายังทำให้มีสติยั้งคิด มี หิริ ละอายชั่ว โอตตัปปะ กลัวบาป
ส่วนสุดท้าย ภาวนา อันประกอบด้วย สมาธิ และ ปัญญา แทบไม่ต้องกล่าวถึง เพราะถ้าถึงขั้น กลับใจมาฝึกสมาธิ และเจริญปัญญา แล้วละก็ เลิกแว้นแล้วละครับ
พระธรรมของพระศาสดานั้น น่าทึ่งมาก ๆ เรียกว่าตอบปัญหา แก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง ถ้าใส่ใจศึกษา และปฏิบัติตาม ดังนั้นเรื่องว่าจะเอาธรรมอะไรชนะเด็กแว้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำคัญที่จะเอาธรรมะให้พวกเขาอย่างไร มากกว่าครับ ฝากไว้เป็นการบ้านแล้วกัน
บุญรักษาครับ
Tags: ธรรม, แว้น5 Comments
ชวนทำบุญด้วยฝีมือ
ความเห็นของท่าน ในฐานะที่เป็นพระสงฆ์ สมบูรณ์ดีแล้วครับ ไม่ควรเพิ่มเติมอะไรลงไปอีก
แต่กระผมอยากเสนอความคิดในฐานะปุถุชนคนธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งเคยผ่านการเป็นวัยรุ่นมา การชนะ
เด็กแว้นได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย และไม่ใช่เรื่องยาก ติดอยู่ที่มีคนเสียสละพอหรือเปล่า และเรื่องของเยาวชน
ก็เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ทุกคน ใช่คนใดคนหนึ่ง ถ้าแก้มันต้องแก้ทั้งระบบ
ทุกวันนี้ สถาบันการศึกษา ก็ไม่ได้ใส่ใจจะสร้างคุณธรรมให้แก่ เด็ก ๆ ใส่ใจแต่ค่าเทอม ค่าแป๊ะเจี๊ยะ
เอาแต่ปริมาณ ไม่เอาคุณภาพ วิชาพุทธศาสนาถูกถอดออกจากหลักสูตรจนแทบไม่เหลือหลอ พอเกิด
ปัญหาสังคมขึ้น ก็มาแก้กันที่ปลายเหตุ กระผมเสนอให้มีการทำการวิจัยเชิงลึกครับ ตำราพิชัยชัยสงครามซุนวู
กล่าวไว้ว่า รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง ฉะนั้น หัวใจของการแก้ปัญหา อันดับหนึ่ง ต้องรู้จักปัญหา
ให้ดีก่อน ต้องวิจัยลึกไปถึงว่า เด็กแว้นมีกี่แบบ อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้เป็นเด็กแว้น ฮีโร่ของเขาคือใคร
เขาต้องการอะไรกันแน่ จากการเป็นเด็กแว้น ฯลฯ
อย่าประมาทว่า ปัญหาของเด็ก ๆ เข้าใจได้ง่าย ๆ ลองทำวิจัยดู แล้วอาจต้องอุทานว่า "แม่งคิดได้ไงวะ"
ภาษามาร์เก็ตติ้งเขาเรียก "การวิจัยพฤติกรรมผู้บริโภค" หรือ consumer behavior
กระผมเลยวัยรุ่นมาได้เกือบยี่สิบปี จะให้ไปเข้าใจผู้บริโภคอายุ ๑๔ ในตอนนี้ อาจจะยากเกินไป
ถ้าอกุศลมูล รากเหง้าของอกุศล มี ๓ ประการ คือ โลภะ โทสะ โมหะ
รากเหง้าของปัญหาวัยรุ่นทุกยุคทุกสมัย ก็มีอยู่เหง้าเดียว คือ ปัญหาครอบครัว
ถ้าจะให้นั่งเทียนเอาว่า ทำไมเขาถึงมาเป็นเด็กแว้น
ใช้เตโชกสิณดูแล้ว ก็ต้องว่า เด็กอยากได้การยอมรับจากผู้ใหญ่ในบ้าน
เมื่อไม่ได้การยอมรับจากที่บ้าน ก็มาหาเอานอกบ้าน
ถ้าไปทางกุศลก็อาจจะออกมาเป็นแนว อะแคเดมีแฟนเตเชีย
ถ้าไปทางอกุศลก็อาจจะออกมาเป็นเด็กแว้น
ฉะนั้น ถ้าจะแก้ ต้องแก้ที่มูลเหตุ หรือ ต้นเหตุของมัน ไม่ใช่ไปแก้ที่ปลายเหตุ
ปัญหาของเด็กแว้น อาจพัฒนาจากเด็กซิ่งมอ'ไซด์ ลามไปเป็น เรื่องมั่วเซ็กซ์ และจบลงที่ยาเสพติด
กระผมเชื่อในความดีของคน เชื่อว่าไม่มีใครอยากเป็นคนเลว
ในบรรดาเด็กแว้นที่ปะปนกันอยู่ เชื่อว่า มีทั้งเด็กแว้นแท้ และเด็กแว้นเทียม
เด็กแว้นแท้นั่นไม่ต้องพูดถึง แว้นมาแต่อ้อนแต่ออก และมักเป็นหัวโจกในแก๊งค์
ส่วนเด็กแว้นเทียมนี่ละ ที่น่าเป็นห่วง และสมควรได้รับการช่วยเหลือ
เด็กแว้นเทียม คือ พวกที่ตามเพื่อน ตามไปตามมา ไปติดยาเอาเสียเมื่อไหร่ไม่รู้ตัวเลย
เชื่อว่า พวกนี้ทุกวันมีแต่ทุกข์ครับ อยากเลิกแต่เลิกไม่ได้
ต้องลองค้นหาวิธีดูว่า จะแยกเด็กแว้นแท้ กับเด็กแว้นเทียมออกจากกันได้อย่างไร
แล้วให้ยารักษาคนละขนาน
วิธีแก้ปัญหาโรคแว้นอิซึ่ม ที่เกิดจากการใช้เตโชกสิณ นั่งเทียนเอา
อาจฟังดูบ้า ๆ บอ ๆ แต่ก็น่าจะเอาไปจุดประกายการคิดแบบนอกกรอบ
กระผมเคยเป็นวัยรุ่นมา รู้ว่า วัยรุ่นที่ไม่ได้รับการยอมรับ มักอยากทำอะไรที่มันเลว ๆ
แม้มันไม่ใช่การยอมรับในทางที่ดี แต่มันก็เป็นจุดสนใจ และคนอื่นก็ยอมรับว่า เลวจริง ๆ
อย่างการเป็นเด็กแว้น อาจมีหลาย ๆ เหตุผลจูงใจ แต่เชื่อว่า หนึ่งในหลาย ๆ เหตุผล
ต้องมีความรู้สึกว่า อยากทำอะไรเลว ๆ ให้คนอื่นหันมาสนใจ
เหมือนบุหรี่ครับ สมัยก่อนถ้าเป็นเด็กหัวเกรียน กางเกงขาสั้น ดูดบุหรี่นี่ แม๊...มันดูเลวดี
แต่ถ้าแก่ ๆ แล้วมาดูดบุหรี่นี่มันรู้สึกเฉย ๆ เพราะคนให้ค่าของการดูดบุหรี่ไม่เหมือนกัน
ทีนี้ถ้าตามหลักการนี้ มีวิธีใดบ้าง ที่จะทำให้ การแว้น ดูเลวน้อยลง และทำให้เป็นที่ไม่น่าสนใจ
ของวัยรุ่นอีกต่อไป
ใช่แล้วครับ... จัดงานเด็กแว้น มอเตอร์ครอส แชมเปี้ยนชิพ อวอร์ด การกุศล ขึ้นมาซะเลย
จุดประสงค์หลัก เพื่อเสริมสร้างสถาบันครอบครัวครับ เชิญผู้ปกครองมาร่วมงานด้วย ทำให้การแว้น
กลายเป็นกิจกรรมครอบครัวไปเสียเลย
ท่านว่า ปัญหาใดที่แก้ไม่ได้ ก็ตามน้ำไปเลยครับ ดีกว่ามัวทวนน้ำไปอย่างฝืน ๆ แล้วไม่มีอะไรดีขึ้น
รางวัลอาจจะเป็นโทรศัพท์มือถือรุ่นล่า หรืออะไรก็ตามที่อยู่ในความสนใจของเด็ก
ส่วนสาวสก๊อยก็จัดเป็นเวทีประกวดนางงามสก๊อยซะ
เมื่อได้ตัวเด็กแว้นมือหนึ่ง กับสาวสก๊อยสุดเริ่ดแล้ว ก็จัดให้พวกเขา ไปบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์
เป็นตัวอย่าง แก่เด็กแว้น ทั่วไป กิจกรรมที่ทำก็สมควรเสริมสร้างพรหมวิหารธรรม ให้เกิดขึ้นในใจ
เช่น ไปเลี้ยงอาหารเด็กพิการซ้ำซ้อน หรือ เลี้ยงอาหารคนแก่ ในบ้านพักคนชรา
คาดว่า เมื่อเด็กเหล่านี้ ได้บำเพ็ญสาธารณประโยชน์แล้วเช่นนี้ เห็นว่าเด็กพิการ ต้องการให้พวกเขาอุ้ม
คนชราต้องการให้เขาเอาใจ จะรู้สึกว่า ตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น และรู้สึกถึงความไร้สาระของชีวิตที่ผ่านมา
เมื่อนั้น เด็กแว้น ก็จะสูญพันธุ์ เด็กสก๊อยก็จะอันตรธาน
นี่เป็นภาพในเตโชกสิณ ขอท่านอย่าคิดอะไรมาก
กระผมก็เพ้อเจ้อไปตามความฟุ้งในจิตเท่านั้น ไม่มีสาระอะไร
นมัสการลา
---------------------
เดิมที่ ธรรมะชนะเด็กแว้น อยู่ใน spaces และท่านผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม ได้ comment ไว้ เมื่อนำบทความมาไว้ที่นี่ จึงขอนำ comment นี้ ตามมาด้วย เนื่องจากเห็นว่ามีประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง
สาธุครับ
#1 By mahaoath on 2008-08-27 14:13